พระหลวงปู่ทวด พิมพ์ใหญ่กรรมการ ปี๒๔๙๗ วัดช้างให้ จ.ปัตตานี

฿ 40,000

คำอธิบาย

ประวัติการสร้างพระเครื่องหลวงปู่ทวด วัดช้างให้

กำเนิดพระเครื่องหลวงปู่ทวด ซึ่งต่อมาในปี พ.ศ.2497 “หลวงพ่อทวด เหยียบน้ำทะเลจืด”เจ้าอาวาสองค์แรกของวัดช้างให้ได้ประทานนิมิตอัน เป็นมงคลยิ่งแก่ นายอนันต์ คณานุรักษ์ ซึ่งมีภูมิลำเนาอยู่ห่างจากวัดประมาณ 31 กิโลเมตร ให้สร้างพระเครื่องรางเป็นรูปภิกษุชรา ขึ้นแท่นองค์ของท่าน นายอนันต์นมัสการพร้อมทั้งปรึกษาท่านอาจารย์ทิม และเตรียมงานสร้างพระเครื่องในวันที่ 19 มีนาคม 2497 ตรงกับวันศุกร์ขึ้น 15 ค่ำเดือน 4 เวลาเที่ยงตรง ได้ฤกษ์พิธีปลุกเสกเบ้าและพิมพ์พระเครื่องหลวงพ่อทวดเรื่อยมาทุก ๆ วัน จนถึงวันที่ 15 เมษายน 2497
– ในระยะแรก มีความเป็นห่วงถึงความคงทนของเนื้อพระ เนื่องจากเป็นการผสมโดยมีดินกากยายักษ์สีดำเป็นมวลสารหลักผสมกับว่านประเภทต่างๆ แต่ปรากฏให้เห็นในปัจจุบันว่า องค์พระมีความคงทนแม้จะหดตัวตามธรรมชาติ แต่ก็ไม่มีการปริแตกระเบิด หักเปราะ ฯลฯ – กลิ่นจะไม่มีความฉุนของน้ำมันตังอิ้ว หรือ ว่านยา นอกจากองค์ที่มีผู้บูชาประพรมน้ำอบน้ำหอมก็จะมีกลิ่นดอกมะลิตามปกติ นอกจากนี้ยังมีน้ำหนักถ่วงมือไม่เบาโหวงเหมือนพระที่ทำขึ้นใหม่ – แรกเริ่มนั้นจะสร้างเพียง 3 พิมพ์ คือ พิมพ์ใหญ่ พิมพ์ กลาง และพิมพ์เล็ก แต่เนื่องจากต้องกดพิมพ์จำนวนมากโดยใช้ผู้กดหลายคนจึงขยายแม่พิมพ์ออกไปมีทั้ง พิมพ์กลักไม้ขีด พิมพ์กรรมการ พิมพ์พระรอด พิมพ์ต้อ และพิมพ์อื่นๆ – เนื่องจากแม่พิมพ์สร้างจากขี้ครั่งพุทรา ซึ่งมีลักษณะเหนียวเป็นยางสีดำแดง แต่เมื่อกดมากๆ จะเกิดรอยปริในแม่พิมพ์ส่งผลให้หลวงปู่ทวดในพิมพ์เดียวกัน มีตำหนิอันเนื่องจากรอยแตกแยกออกมาเป็นอีกหลายพิมพ์ – พิมพ์ใหญ่จะแยกเป็นหูซีด เรียก 4 พิมพ์ A 3 พิมพ์ลึก เรียก 4 พิมพ์ B3 พิมพ์ไหล่จุด เรียก 4 พิมพ์ C3 ส่วนพิมพ์ใหญ่กรรมการเนื้อจะออกเป็นสีดำและมีความลึกชัดกว่าพิมพ์อื่น – องค์พระมีหลากหลายสี ถ้าเป็นกรรมการจะออกสีดำ ส่วนพิมพ์ทั่วไปจะออกสีเทานวล แต่จะพบเห็นสีแดงนวลบ้างเข้าใจว่าเป็นเพราะผสมว่านสบู่เลือดลงไปมาก – ใต้ฐาน (ก้น) จะมีรอยก้านไม่ไผ่เสียบเป็นรูสี่เหลี่ยมผืนผ้าเล็กๆ บางองค์ใช้ก้านธูปเสียบขึ้นมาจากแม่พิมพ์ ทำให้รูมีลักษณะกลม ส่วนบางองค์ผู้กดใช้นิ้วหัวแม่มือกับนิ้วชี้บีบสองข้างด้านล่างบริเวณฐานจึงไม่มีรู แต่มีรอยบีบเล็กน้อย – มวลสารที่ส่องจะพบเห็นเม็ดคล้ายอิฐแดงบดละเอียด สันนิษฐานว่าอาจเป็นเศษพระซุ้มกอเม็ดสีขาวบดละเอียด หรือ เศษสมเด็จหลวงปู่ภู และเม็ดแร่สีดำทองเรียก “แร่กิมเซียว” องค์เมื่อนำออกจากแม่พิมพ์ก็จะใช้นิ้วกดเม็ดแร่กิมเซียวที่ด้านหลังองค์พระ แต่ไม่พบมากในบรรดาพิมพ์ใหญ่ – ให้ส่องดูริมด้านหน้าขององค์พระ มักจะพบกรอบของแม่พิมพ์อยู่บริเวณใดบริเวณหนึ่ง – ด้านหลังมักเห็นเป็นรอยนิ้วมือมีทั้งหลังเรียบและหลังอูม ฐานบัวจงใจแกะแม่พิมพ์เป็นนูนสูงมีมิติ เกือบเป็นกลีบบัวห้าเหลี่ยม ส่วนบัวล่างแกะได้ไม่ชัดนักมองเผินๆ จะเป็นบัวสี่เหลี่ยมจัตุรัส – ให้สังเกตจุดสำคัญที่ปรากฎเกือบทุกพิมพ์และทุกองค์คือ ใบหูข้างซ้ายของหลวงปู่จะติดกับหน้ามากกว่าข้างขวาทำให้เกือบไม่เห็นใบหู, บริเวณสุดชายผ้าจีวรที่คลุมแขนซ้ายต่อกับมือเนื้อจะเห็นเป็นรอยผ้าจีวรย้วย, บริเวณสุดชายผ้าบริเวณขาขวาจะเห็นรอยต่อมองดูไม่เป็นสี หรือเนื้อ กลืนกันกับเนื้อแข้ง, พื้นผนังจากขอบนอกสุดถึงองค์พระมักจะเป็นแอ่งกระทะไม่ตัดตรง

รีวิว

ยังไม่มีบทวิจารณ์

มาเป็นคนแรกที่วิจารณ์ “พระหลวงปู่ทวด พิมพ์ใหญ่กรรมการ ปี๒๔๙๗ วัดช้างให้ จ.ปัตตานี”

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

%d bloggers like this: